МОЯ МАЛАЯ РОДИНА

1)«Великий Казахстан – в величии его культуры»

Я горжусь своей страной!
Мы живем в стране, где царит дружба, свобода и независимость. Наша страна как одна большая семья. Я считаю, что у нас самая прекрасная и мирная страна, где нет бед и войн.
Сегодня светит яркое солнце, с деревьев падает снег, все радуются. Скоро приближается чудесный праздник-День Независимости РК. Уже двадцать три года исполняется нашей независимости. Нашей стране можно позавидовать - её богатствам.
Замечательная столица Астана богата своими достопримечательностями.
Людей много, родина-одна. Это очень замечательная фраза. Ведь куда ни взглянешь, нас окружают разные люди разных национальностей. Наша страна очень гостеприимна, и мы рады всем нациям. У нас в стране у людей очень хорошие взаимоотношения, много обычаев и традиций. И мы их очень уважаем, ведь эти обычаи распространяются именно в нашей стране. В некоторых странах климат не такой, как у нас. Мы очень рады тому, что у нас есть холодная зима и жаркое лето. Ведь очень приятно отдохнуть летом под солнышком или покататься зимой на санках со снежных горок. У нас многонациональная и дружная страна, которой мы должны гордиться.
Я хочу, чтоб наша независимая страна жила и процветала вечно. И чтобы люди в ней любили и понимали друг друга. Давайте будем жить дружно, без войн и ссор. Нужно ценить то, что у нас есть, и сохранять нашу Родину.
Любимовой Анастасии, 7,,Б’’,КГУ "Кушокинской СОШ". Учитель русского языка Мухаметзянова А.К.

_______________________________________

Казахстан - великая независимая страна!
Сегодня моя Родина очень современная, независимая. Все национальности живут дружно. Свою независимость мы приобрели недавно – 23 года назад. Сегодня я и мои одноклассники можем с гордостью сказать: «Мы – дети независимого Казахстана». Для нас созданы все условия для обучения. Школа моя современная, красивая. В школе есть интернет, без которого трудно представить своё обучение. Все эти достижения говорят о заботе государства и нашего Президента о нас учениках.
Мой родной Казахстан – моя любимая страна, где я родилась и выросла. В моём крае все друг с другом дружат, всех нас, людей разных национальностей, объединяет общее: мы - народ независимого Казахстана. Для всех нас эта земля родная и близкая. Нам нравится её разнообразный ландшафт, её прошлое и настоящее, обычаи и традиции, национальные блюда, наш общий родной казахский язык.
С каждым годом столица нашей республики становится всё краше. Вся страна преображается. Самое главное – мир и стабильность на нашей Родине. Я люблю свой народ и горжусь своей страной. Казахстан можно сравнить с великой крепостью, которая не сломается никогда. Мы постараемся вырасти достойными гражданами и стать надёжной опорой для своей Родины.
Жумадельдинова Диана, 7 «В»,КГУ «Кушокинская СОШ». Учитель литературы Мухаметзянова А.К.
_______________________________________
Менің елім, менің президентім!
Менің елім – Қазақстан. Мен осындай ғажайып жерде тудым. Кең байтақ жерімде талантты, білімді адамдар көп. Елімді басқарып отырған, менің пезидентім мықты көшбасшы. Нұрсұлтан ата елімізді бәріне танытты. Менің елім, менің президентім жасай берсін!
Тлеубаев Нұрбек, 2-сынып оқушысы, «Керней орта мектебі» КММ-нің, рук. Айгерим Малгаждарова

_______________________________________

Менің елім, менің президентім!
Мен Қазақстанда тұрамын. Өз елімді сүйемін. Елімнің ұлан байтақ жеріне көзің тоймайды. Мен өз елімді, президентімді мақтан тұтамын. Нұрсұлтан атамның арқасында Қазақстанның көп ұлтты халқы тату-тәтті тұрады. Біз ол кісінің жақсылығын ұмытпаймыз. Мен президентіме ашық аспан, зор денсаулық тілеймін.
Мейрамбек Саид, 4-сынып оқушысы, «Керней орта мектебі» КММ-нің, рук. Айгерим Малгаждарова

_______________________________________

Менің елім, менің президентім!
Мен өзімнің еліммен, жеріммен мақтана аламын. Өйткені, елімнің экономикасы қарыштай дамуда, саяси бағыты түзу, әлемнің алдыңғы қатарлы мемлекеттерімен қарым-қатынасы жоғары деңгейде. Болашаққа жарқын көңілмен аяқ баса бастаған елімде, сүйікті президентіміз Н.Ә. Назарбаев өзінің парасатты ойымен, елімнің, жерімнің болашағын басқарады.
Нұрсұлтан атамның қазақстан халқына мейір шуағын шашып, бейбітшілік, татулық, байтақ, бақытты ел болуын армандайды. Сол арманға жету үшін біздің болашағымызды көркейту, біздің қолымызда. Мен президентіммен біргемін!
Есентаева Арайлым, 5-сынып оқушысы, «Керней орта мектебі» КММ-нің, рук. Айгерим Малгаждарова

_______________________________________

Менің елім, менің президентім!
Менің елім-Қазақстан. Мен еліммен мақтанамын! Өйткені, менің елімді Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев басқарып отыр. Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев- тәуелсіз Қазақстан Республикасының тұңғыш президенті. Елбасымыздың еліміз бен халқымыз үшін сіңірген еңбегі зор. «Нұрлы жол-болашаққа бастар жол» атты жолдауда халқымыздың бірлігін, тыныштығын сақтауға, жастардың болашағын жасауға көп көңіл бөлген.
Есімің Ай – әлемге тұрақталып,
Келіпсің Сарыарқаға жұмақты алып.
Көзіме көрінерсің жас Астана,
Есілге қонған аққу сияқтанып, - дегендей, аспанмен таласқан зәулім «Бәйтерегі» бар Астана – бүгінде біз мақтанышымыз. Шетелдіктердің орталық Астанамызға қызыға қарайды.
Елбасы Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаевтың қолдауымен әр жыл ел дамуына ерекше орын алатын бағыттарға арналып, тарихымыз таразыланды, бірлігіміз бекіп, мәдениетіміз өсіп, денсаулық саласы нығайып келеді. Осы жақсы үрдістердің барлығы елбасмыздың арқасы деп білемін. Сол жақсы үрдісті жалғастыру біз үшін перзенттік қарыз да парыз болып саналады.
Міне, менің президентім, осындай!
Жайлымұратқызы Назерке, 5-сынып оқушысы, «Керней орта мектебі» КММ-нің, рук. Айгерим Малгаждарова

_______________________________________

Менің елім, менің президентім!
Менің елім, менің жерім, менің Отаным –тәуелсіз Қазақстан. Менің елімнің ата-бабалар қорғап қалған ұлан ғайыр жері бар. Біздің жеріміздің табиғаты әсем. Еліміздің жер байлығы өте мол. Осы елдің президенті Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев - өте көрегенді данышпан, әлем таныған қадірлі азамат.
Біздің еліміздің бақыты - халқымыздың тыныштығы, еліміздің ауыз -біршілігі. Менің президентім халқымыздың тыныштығына, халқымыздың әл-ауқатына ерекше жағдай жасап отыр. Жыл сайын халқына өз жолдауын жасап, еліміздің өркендеуіне, жастардың болашағына басты назар аударуда. Менің президентіме басқа елдер қызыға да, қызғана да қарайды. Менің президентім біздің бағымызға, бақытымызға жол ашқан ақылды да, парасатты адам. Мен өз президентім сияқты үлкен жетістіктерге жетуге тырысамын.
Молдахметын Дінмұхамет, 5-сынып оқушысы, «Керней орта мектебі» КММ-нің, рук. Айгерим Малгаждарова

_______________________________________

Менің елім, менің президентім!
Мен президентімді мақтан тұтамын! Өйткені, қазақстанның БҰҰ-ға мүше болып енуі Президент есімімен тығыз байланысты. Ана тіліміздің мемлекеттік мәртебеге ие болуы, тұңғыш ұлттық валютамыздың шығуы, астананың көшірілуі, Семей атом полигонының жабылуы мен шетелдік қазақтардың отанына оралу көші – бұл Елбасымның арқасы деп білемін.
Иманбаев Марлен, 5-сынып оқушысы, «Керней орта мектебі» КММ-нің, рук. Айгерим Малгаждарова

_______________________________________

Менің елім, менің президентім!
Менің кіндік қаным тамып, алғаш тәй-тәй басқан, алғаш «ана» деп күлім қаққан, киелі жерім, ата мекен – Жерұйығым бар. Халық даналығы «Әркімге өз туған жері – Мысыр шаһары» деп бекерге айтпаған.
Туған жерін жырға қоспаған, туған жері жайлы толғанбаған ақын-жазушылар жер бетінде жоқ шығар.
Қасиетті де киелі елім! Сенің кең жазиралы төсіңде еліміздің сан ғасырлық шежіресін баяндайтын шынайы да анық, дәлелді тарих жатыр. Тамыры тереңге бой тартқан сара жолымыздың «Тәуелсіздік» атты бабалар аңсаған, біздер қолдап, қорғаған теңізде көш жалғастыруы – біздерге, келер ұрпаққа, беріліп отырған «баянды бақыт» дер едім.
Қазақстан – кең-байтақ өлке, ұлан-ғайыр жеріміз табиғат ресурстарына, шикізат көздеріне, тіпті, бай. Бұл ерекшеліктер «Тәуелсіздік» атты қасиетті ұғымға қол ұшын жеткізудің бір бағыты болды, бүгінде біз басқа да дамыған елдермен тереземізді теңестіру жолындамыз.
Біздің мемлекетімізде жүзден астам ұлт өкілдері өмір сүреді. Әрқайсысының жағдайын ойлап, басын біріктіріп, елімізде тыныштықты, бейбітшілікті сақтап отырған Елбасымыз - Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаевтай «бақ атамыз» барда біз бақыттымыз, қазақстандықтар тату-тәтті өмір сүреді.
Тәуелсіздіктің бет бұрған жолында еліміздің ұлттық рухани асыл қазынасы, экономикасы, саясаты, мәдениеті дамып, гүлденуде, біз санаулы жылда адам айтқысыз, айтса сенбейтін жетістіктерге жетіп отырмыз. Ең бастысы – тіліміз мемлекеттік мәртебесін алып, ата-бабамыздың рухы бір серпіліп қалды, қасиетті аманатты уыстан шығарып алмай, дер кезінде тұғырына бағыттай, бекіте білдік.
Елбасымыз Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаевтың халыққа арналған Жолдаулары, еліміздің өркендеу мақсатында қалыптасқан аталмыш «заңдар» - халықтың тұрмыс-тіршілігін, болашаққа деген сенімін нығайта түсті.
Елбасы Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев халыққа арнаған Жолдауындарындағы қасиетті, киелі ойлар республикамыздың түкпір-түкпірінде іске асырылып, жандануда. Біз бірлік, ынтымақ, бауырмалдық, татулықтың арқасында ғана – бақыттымыз. «Бірлік болмай, тірлік болмас», -деген даналықтың түп қазығы осында.
Бір белден асып, бір белге,
Адасып қалмай бір жерде,
Айсыз қара түндерде,
Отаныңды – іргеңде
Не жетсін өмір сүргенде! – деп ақиық ақынымыз Мұқағали Мақатаев жырлағандай, мен шетсіз де шексіз, бай, рухани құндылықты нәр тұтқан, киелі, қайсар, қасиетті жерім үшін, ерен елім үшін қызмет етуге бүгінгі күні-ақ дайынмын.
Айбасова Аружан, 6 - сынып оқушысы, «Керней орта мектебі» КММ-нің, рук. Айгерим Малгаждарова

_______________________________________

Тәуелсіздік деп соғар жүрегім
Біз Қазақстан Республикасының Тәуелсіз мемлекетінде тұрамыз. Қазақ елі өте кең, ауқымды жерлердің бірі. Сол себептен бұрында оны жаулап алу, әркімнің мақсаты болған. Бірақ біздің күшті, әрі мықты батыларымыздың, ата-бабаларымыздың арқасында, біз осы елде қиыншылық көрмей, жай-барақат өмір сүрудеміз деп айтуға да, жазуға да болады.
Тәуелсіз, тәуелсіздік – ең басты құндылығымыз. Жалпы айтқанда, тәуелсіздік әрбір адамға керек нәрсе. «Тәуелсіздік болғанда, бәрі болады» деп, атам айтқан еді. Тәуелсіздікті орысшаға аударғанда «авторитет» сияқты. Сонда, Қазақстан Республикасы бүкіл әлемге танымал, авторитеті бар ел. Өз туған елімді мақтан етіп, осы тыныш елде тұрып жатқаным үшін қуанышымда шек жоқ.
Биыл Қазақстан Республикасына 23 жыл толғалы жатыр. Тарихымызды еске алып кетсек, 1991 жылы 16-желтоқсанда Қазақстанның Жоғарғы Кеңесі “Тәуелсіздік пен мемлекеттің егемендігі туралы” заңды қабылдады. Солай біз Қазақстанымыздың Тәуелсіздігін 16-17 желтоқсан аралығында тойлап, демаламыз. Сондықтан Қазақстан Республиксының Тәуелсіздігі ол өткен бабаларымыздың тәтті жемісі.
Қазақстан - қазақ халықтарының тұрып жатқан мекені. Қазақстан басқа елдерден де кем емес. Осы біздің Республикамыз Еуразияның дәл ортасында орналасып, асқақтаған ұлттық елдердің бірі.
Қазақстан ол – рухы биік, азат ел! Қазақ елі - дархан даласы, таңғажайып табиғаты, жазық, кең даласы бар, сенім оты ешқашан сөнбеген көрнекті ел! Қазақстан Республикасы ол - ежелгі қонысымыз, керемет мәдениетіміз және жарқырап шыққан ұлы тарихымыз. Сол себептен, ХІХ-ХХ білімпаз ақындарының ғасыры.
Ұлы Абай жазғандай:
Қалың елім, қазағым, қайран жұртым,
Ұстарасыз аузыңа түсті мұртың.
Жақсы менен жаманды айырмадың,
Бірі қан, бірі май боп енді екі ұртың.
Бет бергенде шырайың сондай жақсы,
Қайдан ғана бұзылды сартша сыртың?
Ұқпайсың өз сөзіңнен басқа сөзді,
Аузымен орақ орған өңкей қыртың...
Мен, Қазақстан Республикасының тұрғыны, әрі баласы, өзімнің туған елімді құрметтеуге, қорғауға және танып білуге АНТ БЕРЕМІН!
Салина Аружан,8 «Ә» сынып оқушысы, М.Жұмабаев атындағы №39 гимназия. Жетекшісі: Оспанова Қ.Д қазақ тілі мен әдебиет пәнінің мұғалімі
_______________________________________

Тәуелсіздік деп соғар жүрегім
Жер бетінде 200-ге жуық мемлекет, бес мың тілде сөйлейтін этностар бар. Солардың ішінде азаматтық пен тәуелсіздіктің баға жетпес парқын ұзына тарихында қастерлеп, сарғая күтіп, сол үшін қисапсыз құрбандыққа барғаны қазақ халқындай-ақ болар. Қазақстанның тәуелсіздік алуы ел өмірінде тарихи түбірлі өзгерістердің жүзеге аса бастауына негіз болды. Тәуелсіздіктің әр күні, әр айы тарихи мән-маңызы айрықша жауапты шешімдерге толы болды.
1991 жылдың 16 желтоқсанында жарияланған Қазақстанның мемлекеттік тәуелсіздігі әділеттің, ақиқаттың, имандылықтың салтанаты. Қазақстан-көп ұлтты мемлекет. Тәуелсіздік тұсындағы Қазақстанда ұлтаралық келісім мен ынтымақтың тамаша үлгісі орнықты.
Қазақ халқына қайғы мен қасіреттің ашылмастай қалың бұлтын үйірген отарлық жүйе мен тоталитарлық тәртіп ХХ ғасыр соңында тарих тозаңына айналып, уақыт қойнауына сүңгіп кете барды. Сәтімен басталған ХХІ ғасыр Тәуелсіз Қазақстанның болашағын одан әрі нұрландыра түсері кәміл.
Койшугулова Балнур, 8 «Ә» сынып оқушысы, М.Жұмабаев атындағы №39 гимназия. Жетекшісі: Оспанова Қ.Д қазақ тілі мен әдебиет пәнінің мұғалімі

_______________________________________

Менің тұңғыш Президентім
Мен, байтақ ел, Қазақстан Республикасында тұрамын. Менің байтақ елімнің президенті -Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев.
Н.Ә.Назарбаев - ХХ-ғасырдың соныңда тәуелсіздік алған Қазақстан Республикасының тұңғыш Президенті. Ол кісі 1940 жылы Алматы облысындағы Қаскелең ауданы, Шамалған ауылында дүниеге келген. Президентіміздің әкесі Әбіш ата мен анасы Әлжан әже еліне сыйлы, еңбек десе ішкен асын жерге қоятын, адал, өнерлі жандар болған.
Нұрсұлтан Әбішұлы балалық шағында ұшқыш болуды қатты армандаған. Алайда, еңбек жолын металлург мамандығынан бастаған. Жастық шағының жігерлі шақтарын Қарағанды облысының Теміртау қаласындағы домна пештерінде болат балқытудан бастады.
Қазіргі уақытта біздің Қазақстанның аты әлемге әйгілі болып отыр. Әрине, бұл біздің Елбасының салиқалы саясатының арқасында қол жеткізген жетістігіміз.
Менің Президентім-тәуелсіз қазақ елін тарих сахнасына шығарып, дүниежүзіне таныстырған, табыстырған дара тұлға.
Менің Президентім-тәуелсіз Қазақ елінің ғалымы мен техникасын, білімі мен мәдениетін, өнері мен спортын шырқау биікке көтерген ұлт қайраткері.
Мен, болашақ Қазақстанның кемеңгер ұрпағы, Президентімді мақтан тұтамын.
Зарлыков Алмат, 6"ә" сынып оқушысы, №23 ЖББОМ. Жетекшісі: қазақ тілі пәнінің мұғалімі Мухсинова А.М.
_______________________________________

Елбасы күніне арнау» ойтолғау
Қазақстан Республикасының Тұңғыш Президенті – Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев. Ол өте білімді, байсалды, сегіз қырлы бір сырлы адам. Ол кісі өз елінің нағыз патриоты, ол өз елін, жерін, Отанын сүйеді. Елбасымыз әр ісін ойлап, тұжырымға салып барып қана іске асырады. Ең бірінші көк байрағын өз қолымен тұңғыш көтеріп, Тәуелсіз Қазақстан мемлекетін құрған Елбасымыз Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев еді. Осы Елбасымыздың арқасында осындай бейбіт, тәуелсіз елде өмір сүріп келеміз. Тәуелсіз Қазақстан болғалы, біз көп жетістікке жеттік. Бүгінгі таңда Қазақстанды дүниежүзіндегі көптеген мемлекеттер таныған ел. Осының бәрі Елбасымыздың арқасында. Елбасы елімізді көптеген жылдар бойы басқарып келеді, себебі ол кісі өз елі үшін жаралған.
Елбасымыз биік қойған өз халқын,
Жігер беріп, қайрат қойған ел үшін.
Өмір жолы болсын деп үлгі ұрпаққа.
Менің халқым айтып жүрер ардақтап.
Таутаева Ясина, 7 «А» сынып оқушысы, КММ ЖОББ №53 мектеп-лицейінің. Жетекшісі: Жуасбаева З.О.
_______________________________________

Елбасы күніне арнау» ойтолғау
Қазақстан Республикасының президенті - мемлекеттің ең жоғарғы лауазымды тұлғасы. 1990 жылы 24 сәуірде тәуелсіз Қазақстан тарихында тұңғыш президент болып сайланды. Қазақстан Республикасының дамуы, қалыптасуы, ұлттың қауіпсіздік, мемлекеттік басқару Н.Назарбаевтың есімімен тығыз байланысты. Қазіргі кезде тұңғыш елбасы Назарбаев атындағы дарынды балалар мектебі ашыла бастады. Мемлекеттің көк байрағы, халықтың бейбітшілік өмір сүруі, әр ұлт тату –тәтті өмір кешіп жатқаны осы үлкен ағамыздың еңбегі. Елбасы әр жолдауында анаға, балаға деген қамқорлық ниетін атап өтеді. Ақырғы жолдауы «Нұрлы жол» деп аталуы өте орынды деп ойлаймын. Бейбітшілікпен, ынта- жігермен, адал еңбекпен өмір сүрсек нұрлы да, ашық жол болады деп ойлаймын. Осы жолдауды орынды пайдаланса әр отбасы, әр бала бақытты өмір сүрер еді . Елбасы Қазақстан халқына салтанатты түрде ант берген күннен бастап қызмет атқарып келді. 1 желтоқсан Президент күні деп аталуы біз үшін үлкен мәртебе.
Таңбасыз ел болмайды,
Найзасыз ер болмайды – дегендей Қазақтың көк байрағын желбіреткен елбасын мақтан тұтамын.
Ахметова Алеся, 7 «Ә» сынып оқушысы, КММ ЖОББ №53 мектеп-лицейінің. Жетекшісі: Жуасбаева З.О.
______________________________________

Сочинение по теме «Мой президент»
Нурсултан Абишевич Назарбаев родился 6 июля 1940 года, в семье крестьянина. Он первый президент республики Казахстан. Трудно поверить, что этот уверенный статный человек и начал свой путь с простого рабочего на заводе. О нем сейчас много пишут и говорят. Н.А. Назарбаев на деле показывает, что власть это прежде всего ответственность, не перед одним человеком , а перед целым народом. Все наши достижения в области экономики , политики , науки все это результат работы нашего президента. Всем этим мы вправе гордиться. Так же мы вправе гордиться тем , что наша страна живет мирно сама с собой и с другими странами .Я, как гражданин Казахстана , горжусь тем ,что родился , живу и учусь в стране которой правит умный , мудрый политик. Здоровья тебе наш президент, а государство пусть цветет и богатеет.
Эннс Андрей, 2-Б класс, КГУ СОШ № 10, г. Караганды. Учитель: Чеканина Е.В.
______________________________________
Сочинение по теме « Мой президент»
Наш президент великий человек. Он первый президент в нашей стране. Благодаря ему наша страна стала независимой. В нашей стране много делается для народа. В городах стоятся новые дома, детские площадки, дороги и многое другое благодаря нашему президенту, не зря его выбрал народ. Благодаря ему у нас мирное и спокойное государство. Так хорошо жить там , где нет войны.
Яшутина Виктория, Ученица 2-Б класса, КГУ СОШ № 10 г. Караганды. Учитель: Чеканина Е.В.
______________________________________
Сочинение по теме «Мой президент»
Нурсултан Абишевич Назарбаев – первый президент республики Казахстан, лидер нации. Именно он стоял у истоков нашего государства и рождения нового народа – казахстанцев. Не каждый сможет из простого рабочего стать президентом не самой, но большой республики. Благодаря нашему президенту Казахстан растет и процветает. У страны все больше и больше друзей. У нашего президента очень твердый характер. У него очень много медалей и наград. Он дал нашей стране мир и спокойствие. Я желаю нашему президенту успехов, добра, новых побед и наград, долгих лет жизни и всего хорошего.
Талмантайте Ирина, Ученица 2-Б класса, КГУ СОШ № 10 г. Караганды. Учитель: Чеканина Е.В.
______________________________________
Сочинение по теме « Мой президент»
Моя республика Казахстан. Президентом моей республики является Нурсултан Абишевич Назарбаев. Он самый главный в стране. Быть президентом не легко. Нурсултан Абишевич заботится о своей стране и о своем народе. Благодаря ему мы живем в хороших условиях и у нас нет войны.
Игнатьева Карина, 2-Б класс, КГУ КГУ СОШ № 10 г. Караганды, учитель: Чеканина Е.В.
______________________________________
Мой Президент
Нурсултан Абишевич Назарбаев был избран в очень сложное и трудное время для народа. Шел развал Союза. Н.А. Назарбаева постоянно заботит судьба Казахстана - своего народа. Президент стремится строить экономические и торговые связи с зарубежными государствами. Президентом проведена огромная работа по укреплению дружественных отношений с зарубежными странами. Глава нашего государства - учёный с мировым именем, академик, доктор экономических наук.
На посту президента Республики Казахстан Нурсултан Абишевич Назарбаев проявил себя как созидатель, крупный стратег, дальновидный политик, ученый и идеолог. В настоящее время Казахстан признали 120 государств мира. Наша Республика является членом 68 международных организаций.
Первый Президент Казахстана авторитетный и динамический деятель эпохи демократии. Мы живём в безопасности благодаря нашему Президенту. Он думает о нас, о будущем Казахстана.
Дюсебекова Азиза, 4-В класс, КГУ СОШ №10 г. Караганды, Учитель: Гаврилова Р.И.
______________________________________

Наш Президент
Цветёт и процветает наш любимый Казахстан!А всё благодаря кому?Благодаря нашему дорогому,справедливому и рассудительному Президенту-Нурсултану Абишевичу Назарбаеву.
Когда страной правит мудрый и великодушный человек,тогда и у народа хорошая,спокойная и счастливая жизнь.
Казахстану,великой стране,очень повезло с президентом.Он у нас просто замечательный.Избежание войн,решение проблем мирным путём-вот его мудрые дела.
Наш город Актобе Нурсултан Абишевич посещал много раз.За последние годы город изменился и похорошел.Нурсултан Абишевич посетил наши городские новостройки,спортивные комплексы,медицинские учреждения,школы и детские сады.А в один из своих визитов Президент открыл самый красивый и самый большой парк в городе,который был назван "Парком Первого Президента".
Наш Президент с самого начала своего правления призывает народ к дружбе и согласию,так как в нашей стране очень много национальностей.И благодаря Ему в нашей стране царит мир.Он видит будущее Казахстана светлым и процветающим.Вся работа его направлена на воплощение всех поставленных задач и исполнение мечтаний нашего народа.
Я горжусь нашим Президентом!
Демченко Мария, г. Актобе, ОСШГ №11, 7 А класс, кл.р. Сердюк О.В.

______________________________________

Менің Елбасым
Мен Тәуелсіз Қазақстан елінде тұрамын. Менің атым Таңсу. Менің елімнің Елбасы Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев.
Бір күні мен теледидардан өзімнің жаныма жақын, қазақи үні жылы тамаша кино көрдім. Кинодағы басты кейіпкердің арманы менің арманыма ұқсайды екен. Сондықтан осы фильм менің жанымды баурап алды.
Мен де ауырып қалсам, ылғи алма жегім келеді. Менің де әжем таңғы шықты жалаң табаныммен бастыратын, таң ата бәтер нан мен қою айран беретін. Міне, осы іс-әрекеттерді кинодан көрдім. Бұл фильмнің аты «Балалақ шағымның аспаны»-деп аталады. Мен айтып отырған фильм Елбасымыз Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев туралы екен.
Әрина Елбасымызға деген құрмет шексіз, бірақ әлгі кинодан кейін Нұрсұлтан аға маған тіпті жақынырақ болып кеткендей көрінді. Болашақта Нұрсұлан Назарбаев сияқты арманымды іске асырамын. Ол үшін қазір жақсы оқып, көп еңбектенуім керек.
Біздің еліміздің президенті барлық жастарға үлгі. Өйткені, тәуелсіз ел болдық, шұбарланған тілімізді қайтарып алдық. Астанамыз бүкіл әлемге танымал Еуразия кіндігіне айналды.
Елбасы күні қарсаңында Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев кемеңгер адам деп айтсам артық болмас.
Нұрғалиева Таңсу, №6 ЖББОМ 4 «Ә» сынып оқушысы. Сынып жетекшісі: Кожабекова Макпал Бакитовна

Қазақ тілі - ғажап тіл!
Өзге тілдің бәрін біл,
Өз тіліңді құрметте деп айтқандай қазақ тілі ең әдемі, ең ұғымды тіл.
Тіл – халық тарихы, тіл-ұлттық қазына, тіл – біздің намысымыз, арымыз, байлығымыз.
1989 жылы 22 қыркүйекте Қазақстанда тіл туралы заң қабылданды. Қай халықтың болмасын мәдениеті мен әдебиетін әйгілі ететін қасиеттердің бірі-тіл. Қазақ тілі – біздің мемлекеттік тіліміздің және атадан балаға мирас болып дамып жетіліп келе жатқан рухани қазынамыз.
Тілі өлген ел – тірі өлген ел.
Тілді қадірлеп сөйлеп, сыйлап өту керек. Қазақстанда тұратын барлық ұлттар ашық аспаны мен көк туы желбіреген Отанымыздың қазақ тілін үйренуге тырысуда. Елбасы әр жылғы жолдауларында мемлекеттік тіл туралы арнайы айтып өтеді. Осы жолдауды жақсы ұққан адам, қазақ тілі мәңгілік елдің, мәңгілік тілі болып бекітілгенін ұғуда. Демек, тілімізді тік көтеріп еліміздің әр азаматы, мемлекеттік тілге өзінің заңды орнында қызымет етуге атсалысу керек.
Тіл – біздің болашағымыз!
КММ ЖББО №53 мектеп-лицейінің 7 «Ә» сынып оқушысы Ахметова Алеся. Жетекшісі: Жуасбаева Зауре Оңғарбековна


_____________________________________

Тіл - ұлттың жаны (Язык - нация)
Болашағы жарқын қазағымның тәуелсіздік туын желбіреткеніне жиырма жылдан астам уақыт болды. Қазіргі таңда Қазақстан Республикасы басқа мемлекеттер арасындағы ең жас мемлекет. Біз елімізді бесікте жатып буыны қатпаған сәбиге де теңесек болады. Еліміз күннен - күнге көркейіп, жылдан - жылға біздің ата - бабаларымыз үшін аңыз болған дүниелер шынайы өмірге айналуда. Бірақ жанымызға қанжардай сұғылып, жүрегімізді қинап жүргені кейбір қазақ жастарының ана тілінде сөйлемей, өзге тілде сөйлеуі. Бұл ең үлкен қателік.Себебі,  біріншіден ұлттың жаны - тіл. Демек ,егер біз өзге тілді жоғары қойып, ал  өз тіліміз бен дінімізді төмен көрсек, ол халықтың құрдымға кеткені.
                   Бесікте жатқанымда-ақ берген білім.
                   Шыр етіп жерге түскен минутымнан,
                Құлағыма сіңірген таныс үнін, - деп С.Торайғыров ағамыз жырлағандай, біз ең алдымен өз тілімізде сөйлеу керекпіз, мақтан тұтып барлық байлықтан жоғары қою керекпіз. Егер тарих беттеріне  үнілер болсақ,  батыр атамыз Бауыржан Момышұлы соғыс кезінде өзінің орыс досымен тек қазақ тілінде сөйлескен. Қазақ тілін білмеген орыс жолдасына осылайша қазақ тілін үйреткен екен. Егер ойлап карасақ, біздің ата-бабаларымыз ана тілімізді сақтау жолында қаншама еңбектер жасаған. Сол себепті бірде бір қазақ азаматы өз тілін, дінін, әдет- ғұрпымен салтын сыйламауға хақы жоқ.  Демек,біз жастар шыр етіп жерге түскен сәтімізден құлағымызға сіңірген тыныс үнін, ана тілін құрметтемегенше бірлігі жарасқан , тынысы бір халық бола алмаспыз.Тілімен тарихын сүймеген адам, халқында сүйе алмайды. Елбасымыз «Болашақ- жастардың қолында» деп бізге үлкен үміт артып отыр. Сондықтан дарынды да талапты қазақ жастарын тілін, елін құрметтеп, қастерлеуге шақырамын!
Қарағанды қаласы, №34 негізгі орта мектеп, 8 «А» сынып оқушысы Болат Ақтоты

_____________________________________

 

Моя Родина – Казахстан
Казахстан Наша учительница Турмаганбетова Зайдагуль Уменовна после поздравления нас с началом нового учебного года, классный час начала с вопроса – Что такое Родина? Отгадывали кроссворд и получили слово – Конституция. Конституция Республики Казахстан была принята 30 августа 1995 года. Этот день является государственным праздником — Днем Конституции Республики Казахстан. Отвечали на вопросы викторины о символах Республики Казахстан. Родина! Это слово с детства знает каждый. Родина – это то место, где я родилась, где я живу со своими родными, со своими друзьями. Я люблю свою Родину. Моей Родиной является прекрасная страна – Казахстан. Это государство с богатой историей, древней культурой и неповторимой природой. Широки просторы казахстанских земель. Я люблю свой родной город. Горжусь тем, что Караганда становится современным центром нашего государства. Я буду стараться учиться, чтобы внести вклад в развитие моей родины Казахстан. Казахстан – многонациональная страна. Все они живут в мире и согласии. В Казахстане люди могут исповедовать свою религию. Нурсултан Назарбаев, президент нашей страны, всегда на первом месте ставит народ. Люди верят ему и любят его. Благодаря ему, мы имеем возможность жить в мирной стране. А что в жизни нужно человеку? Конечно, чтобы люди, засыпая, были бы уверены в том, что их жизни, их будущему ничего не грозит. Мы уверены в своем будущем, наш Президент сделает все для того, чтобы мы жили счастливо. Я ему верю!
Дзябко Екатерина, 2 «Б» класс, КГУ СОШ №13

____________________________________

2)«Народный быт и народное творчество»

Сүйікті ұстазым
«Ұстаздық – ұлы құрмет. Себебі, ұрпақтарды ұстаз тәрбиелейді. Болашақтың басшысын да, данасын да, ғалымын да, еңбекқор егіншісін де, кеншісін де ұстаз өсіреді…
Бала бойына ата-анадан кейінгі ақыл-ой, адамгершілік, әдептілік, ар-ұят, ұлттық сана-сезімді сіңіруші адам – мұғалім. Ендеше өз ісіне берілген, жаңалықты жатсынбай қабылдайтын, шәкіртінің жанына нұр құйып, өмірде өзі де бақытты болып, өзгелерді де бақытқа жеткізсем деп жүретін ұстаздардың жөні де, жолы да бөлек.
Әрбір оқушының өз жүрегіне жақын сүйікті ұстазы болады. Ұстаз былайша айтқанда, мектептегі екінші анамыз. Мысалға, менің сүйікті ұстазым – бастауыш сынып мұғалімі, яғни өзімді бойындағы бар білімімен сусындатып жатқан мұғалімім, әрі сынып жетекшім – Байкен Балқымбайқызы. Ұстазым өз мамандығын сүйеді, сабаққа жан-жақты дайындықпен келіп, биік шеберлігімен, қарапайымдылығымен, адамгершілігімен бізді баурап алады. Оқушының сабаққа қызықтыру мақсатында сыныптан тыс іс-шараларды да жиі өткізеді. Сынып жетекшім бізге білім беруге, ой-пікірімізді тиянақтауға бар күшін жұмсап атсалысады. Білгенін үйретеді. Оқушының жаманын жасырып, жақсылығын асырады. Әрқайсымызды өз баласындай жақсы көреді.
Осы ұстаздан жалғыз мен емес, менің ағам Теміржан да білім алды. Қазір ағам гиназия шәкірті. Мен де маған берген білімін зая кетірмей үлкен белестерден көрінуге тырысамын. Осы білімнің арқасында жылда әр түрлі жарыстарға қатысып жеңіске жетіп жатқандар да аз емес. Былтыр «Парасат» марфонына қатысып ІІІ- орын иелендім. Осындай жетістіктерге жетіп жатқанымыз әрине ұстазымның арқасы деп мақтана айтамын! Бұның барлығы ұстазға байланысты. Ал ана әрбір адам баласына қымбат жан. Ананы қалай ардақтасақ, ұстазды да солай ардақтаймыз. Ұстазға әрдайым жылы жүзбен мейірбандылық тынытып, сыйлап құрметтеу – біздің парызымыз. Ұстазға қандай құрмет көрсетсе де аз емес. Сондықтан да ұстаз деген ұлы есімді мәңгілік қастерлеп өтемін!
Мағжан атамыз айтқандай, өмірдегі қадірлі орын – мұғалімдікі. Мен өзімнің сүйікті ұстазыма шығармашылық табыс, қажымас қайрат, отбасына амандық, мықты денсаулық тілеймін.Сонымен қоса алда келе жатқан мерекесімен шын жүректен құттықтаймын!
№34 негізгі орта мектеп оқушысы Тойбек Даяна, 2а

МОЯ МАЛАЯ РОДИНА

 

В конкурсе принимают участие все присланные работы. Победители получат Грамоты и памятные призы. Активные участники конкурса - сертификаты за активное участие. А остальным участникам - награды (сертификаты) будут вручаться только в том случаи, если каждый из них оформит подписку печатного издания на 12 месяцев. Оформив подписку, пришлите на почту редакции сканированную (фото) копию бланка, в письме подпишите участником какого конкурса является подписчик.

3)«Память сильнее времени»

Зачем мне помнить о войне?
Очень многие люди задают этот вопрос и мало кто, может на него ответить. Потому что они не понимают всего того, что тогда  произошло. Они не знают сколько людей погибло в то жестокое время, сражаясь за свою Родину эти отважные люди боролись за свою семью, за свой народ, а самое главное за будущее своей страны. Война принесла людям очень много боли. Сколько потерь и горя она принесла. Народ уже не во что не верил: ни в дальнейшую жизнь, ни в свою страну. Многие боялись смерти любимых людей.
Как мало их осталось на земле
не ходят ноги и тревожат раны,
и ночью курят, чтобы в страшном сне,
вновь не стреляли в них на поле брани.
Мне хочется их каждого обнять,
теплом душевным с ними поделиться,
Была бы сила, чтобы время вспять…
но я не бог…война им снова снится.
Пусть внукам не достанется война
и грязь её потомков не коснётся,
пусть курит бывший ротный старшина
и слышит, как внучок во сне смеётся.
Это ветеран ВОВ, с которым мы живем в одном поселке - Колпаков Николай Степанович. Он был в числе приглашенных празднования юбилея победы в Астане.
Никто из людей нашего времени не задумывался о непростой судьбе ветеранов, вынесших на своих плечах страдания и боль всех народов. Очень жаль, но людей, прошедших через события страшной войны с каждым годом становится меньше. Мы должны помнить о тех кто воевал за свой народ, кто умирал ради своей Родины. Ведь вспоминая те времена, мы будем чтить память тех, кто воевал за будущее и не повторять больше ошибок прошлого.
Помните и заботьтесь о тех кто рисковал своей жизнью ради нас.
Любимова Анастасия 7  б класс,  КГУ «Кушокинская СОШ». Руководитель Земскова В.Х учитель математики и информатики. Фото архив ветерана ВОВ Колпакова Н.В

Зачем мне помнить о войне
4)«Расцветай, земля родная»

Мама, которую помнят – все!
Очень долго ждала встречи с человеком, чья судьба  связана с историческим прошлым нашего города. Нина Ивановна Иванцова-Шеерман  – не просто воспитатель детского дома им. Н.К.Крупской, но и воспитанница  этого  дома  1950-х годов прошлого века.
В последний день съёмок документального фильма «Моя Караганда – прошлое рядом» побывали у  Нины Ивановны. Всю свою жизнь она училась, жила, а потом и работала в детском доме. Начала в должности воспитателя, а затем стала заместителем директор, сейчас она на пенсии.
Тяжёлая болезнь – сахарный диабет - чуть не отнял у нас Нину. Помогли её воспитанники, которые скинулись на операцию и последующее лечение. Сейчас, не имея конечностей обеих ног, Нина Ивановна, как всегда шутит, вспоминая свои годы в любимом всеми нами доме.
Часто говорит о нашей с ней интересной встрече, которую и я не могу забыть:
«Таня, ты, зашла со своей сестрой Любой ко мне в группу. Мы, с моими воспитанниками, делали ремонт.  Кто-то белил, кто-то красил, ведь в то время – это 1980 год, в детском доме  не было техперсонала, нам самим приходилось  делать ремонт. Это был январь месяц. В группе было очень холодно, но мои мальчишки не хотели жить в грязи в новом помещении, в которое нас перевели в декабре. Поэтому, после Нового года мы все: со мной 25 человек детей, делали ремонт спален, рабочей комнаты, в которую вошла ты и спросила, почему все делают ремонт зимой, и кто я такая? Мне, злой из-за такой адской работы, пришлось рьяно заорать: «Я.... техничка!» Потом многие годы смеялись над этим случаем вспоминая мою и твою детдомовскую судьбу, Татьяна. Помнишь?»
Разве можно забыть такое в своей жизни?! Нет, конечно! Сколько буду жить, буду вспоминать эту встречу,  рассказывать всем о том, какая интересная судьба у меня.  В моей жизни была встреча с таким замечательным человеком – Ниной Ивановной Иванцовой-Шеерман.
Сейчас, благодаря, контакту  с бывшими воспитанниками Компанейского детского дома вспоминаю комментарий Сергея Синина.
«Нину Ивановну все помнят не ординарным человеком, кстати, сама она тоже с нашего д/дома. Наши общаются с ней. Я после училища 1986 году уехал в город Талдыкорган, от туда ушел в армию, и так и живу, пока, в Талдыкоргане. Работал машинистом бульдозера, экскаватора . Потом  механиком транспортного участка. Татьяна Викторовна узнаёте меня? Да, про детский дом я знаю всё, каждый год езжу на руины, вот и в этом году уже ездил, фото есть у меня на странице в интеренте, я рад, что вы вспомнили меня. А что за проект если не секрет? Я про Ваш проект о Караганде, где о нашем детском доме всё есть.»
Очень приятно, когда такие строки пишут о твоих друзьях по работе в детском доме, чья судьба очень  тесно связана воспоминаниями о Компанейске.
Проходя по территории старого детского дома в Компанейске, где видны лишь очень ветхие саманные постройки, но так же виден и лес, и огород, и красота природы,  то думаешь о том – зачем же в годы оптимизации выделялись огромные средства на ремонт здания? Ведь потом ремонт делали мы сами за свой счёт, а уже весной детский дом в Компанейске перестал существовать? Каждый из нас, чья судьба на прямую связана с историей Коспанейска, знает фамилию человека, который много лет живёт в Германии (уехал сразу после своего решения о закрытии нашего дома)  – это начальник ОБЛОНО
 Каминский А.М. Он лишил  многих воспитанников несравненной природы родного края, замечательных, по-домашнему обставленных комнат  каждого ребёнка, работы на огородах, сбора грибов и ягод - когда это захочется каждому из них. Ведь мы сами делали варенье, солили  свою капусту, грибы и огурцы - сами ребята, работали на своей замечательной даче!
«Жаль, что переехали все в длинные больничные коридоры, очень мало места для прогулок, в общем, нет уже той домашней обстановке, которая была в Компанейске. Каждый из воспитанников, чья судьба связана с Компанейском – никогда не забывает посетить свой милый, родной сад, территорию своей памяти», сказала Нина Ивановна, словно прочитала мои мысли.
Потом мы долго плакали, вспоминали судьбу любимого всеми педагогами и воспитанниками дома. Читатель скажет, «какая судьба!» – отвечу - судьба нашего родного Компанейского детского дома им. Н.К.Крупской, куда будут приезжать ребята, которые уже имеют свои семьи, живут в других городах, государствах, но всегда хотят видеть родные стены, а их уже, к сожалению – нет!
Хорошо, только сохранились саманные строения, лес и огороды. Каждый из бывших воспитанников детского дома  всегда будет вспоминать свою МАМУ, которая живёт недалеко от Компанейска.... в Сортировке. Она ждёт своих детдомовцев к себе в гости! А, каждый приехавший к ней выпускник со слезами на глазах скажет: «Мама, я приехал к тебе!»
Т. В. Цафт   КГУ ОШ № 134 г. Караганды, Эко-Школы, зам. директора по ВР, учитель биологии, химии и экологии, руководитель НОУ «Хранители ноосферы», зам. главного редактора журнала педагогов Казахстана «Коллеги», газеты «pedagog.kz».
________________________________

Театр Юного Зрителя в Темиртау
Недавно, вспоминая своё театральное прошлое (в театре «Поиск» Дворца Культуры Горняков) я вспоминала, как тяжело мне приходилось готовиться к театральным композициям детских и взрослых постановок. Я пересматривала некоторые сайты посвященные театру и театральной деятельности, и меня, как педагога школы № 134  и как журналиста,  очень удивили потрясающие фотографии выпускника «Основной школы № 134 г. Караганды» Алексея Митрофанова.
Алексей в годы детства и юношества активно участвовал во всех творческих мероприятиях школы. Он удивительный ученик нашего посёлка «Солоничка» проявлявший живой интерес ко всем предметам, особенно, к самым трудным для многих школьников. Алёша очень много читал дополнительной литературы, проявлял творческий интерес к моим предметам – биологии и химии. Наверное, многие, читая строки-воспоминания педагога о чутком подростке скажет: «Так учатся многие дети!». Не  знают они судьбу нашего потрясающего подростка, а этой судьбе явно  не позавидуешь!!!
 Мама  Алексея Митрофанова умерла, когда ему было десять лет. Обычный домашний подросток, ученик средних классов, вдруг должен был поступить в детский дом, но чужого для него города. Его тётя – Татьяна Злобина - не смогла бросить своего любимого племянника и поехала за ним, привезла его к нам, на станцию поселка Кокпекты.
Городской мальчик был потрясающим тружеником - научился сеять овощи, фрукты, цветы, а затем и убирать урожай. Он оказался хорошей опорой единственно родной своей тёти во всех делах сельского труженика.
Преподаватели нашей поселковой школы были просто поражены его умением добывать дополнительные  знания по каждому школьному предмету, что для городского жителя, впринципе, обычное дело.
Проводя интересные уроки биологии в восьмом классе, рассказывая о сердечно-сосудистой системе меня поразило его отношение к этой теме. Сначала, Лёша долго меня не слушал, смотрел в окно, а потом на мои вопросы отвечал, значительно, правильно, активно, а самое, главное – еще и дополнительные сведения о работе сердца. Он очень удивил меня такими познаниями, и после уроков я спросила: «Алексей, твои знания о работе  сердечно-сосудистой системы просто потрясли меня! Молодец! Видимо много читал, работал умственно?» Промолчав две минуты, со слезами на глазах, он ответил, и его ответ меня просто потряс: «Татьяна Викторовна, моя мама очень сильно болела, а  мне приходилось её спасать, а последний раз просто не смог спасти!»
Из статьи на сайте узнала, что Алексей работает в ТЮЗе города Темиртау, куда переехали  родственники его тёти, он стал известным человеком, ведь в школе он очень сильно проявлял артистические навыки. Алёша любил петь, танцевать, и самое главное - он любил играть в пьесах, в творческих конкурсах артистов.
В те годы, увидев спектакль будущего артиста Театра Юного Зрителя, я поняла, насколько прекрасно он выполняет свою работу, как «светятся» спектакли с его участим. Я была уверена, что слава будущего артиста «не за горами»!
Безусловно, хотелось бы рассказать о деятельности монтажёра Театра Юного Зрителя – Алексея Митрофанова, который мечтает стать артистом своего театра. В ТЮЗе работает гений монтажа, способный придать необходимую зрелищность, заставить зрителя поверить в реальность спецэффектов, ведь в театре внедряются стилевые решения. Процесс монтажа очень сложный, является наиважнейшей театральной задачей, которая определяет его ритм и скорость. Поэтому очень благодарна за театральную деятельность своего выпускника, надеюсь, что когда-нибудь его желание стать известным артистом обязательно сбудется!
Разнообразен репертуар Театра. Здесь и сказки для самых маленьких, и музыкальные спектакли для подростков и молодежи, и спектакли для взрослых. Театр гастролировал во многих городах дальнего и ближнего зарубежья, где показывал свои замечательные спектакли.
Беседуя со зрителями замечательных театральных постановок, была просто удивлена, насколько отзывчиво они относятся к каждому сотруднику ТЮЗа, который работает в формате экспериментального авангардного театра для детей, молодежи и взрослых зрителей, где, помимо спектаклей, будут реализовываться интересные арт-проекты. Тёплые слова зрители высказали и за прекрасный, отремонтированный, уникальный театр, красивую структуру здания.
Цафт  Т.В.

Статья об Алексее Метрофанове
______________________________________

Сабақтағы топтық жұмыстарға менің көзқарасым
Біз ұлағатты ұстаздармен білікті мамандар беретін алтын ұя мектебімізде білім алудамыз. Біздің сыныппен топтық жұмыстар жүргізгеннен бері пәнге деген қызығушылық, достарымызға деген сенімділік нығая түскендей. Әдебиет, география, тарих, химия, өзін-өзі тану пәндерінде топқа бөлініп, мұғалім берген тапсырманы «Бірігіп көтерген жүк жеңіл» демекші, достарымызбен бірлесе отырып орындаймыз. Мәтіндерді алдымен өзіміз оқып, содан соң жұбымызға, топта өз пікірімізді білдіріп, ойларымызды ортаға саламыз. Бағалау түрлері арқылы өз біліміміздің деңгейін, бір-біріміздің артық-кемшілігімізді бағамдап, оны түзету мақсатында бір-бірімізге ұсыныс айтамыз. Жақында әдебиет пәнінен беретін мұғалім Магауиянова Гүлдана Саятқызы бізбен «Шешендік сөздер» атты ашық сабақ өткізді. Сабақ барысында түрлі деңгейлі тапсырмалар орындап, өзіміздің білімдерімізді жан-жақты қолдана отырып, сабақты тартымды өткізуге ат салыстық деп ойлаймын. Әсіресе, өз ойымыздан шешендік сөздер құрастыру тапсырмасы, «Картоп егу» сергіту сәті барлығымызға қатты ұнады. Достарым шешендік сөздер құрастыруда бүгінгі таңдағы проблемаларды көтере отырып, одан шығудың жолдарын ұсына білді. Осындай топтық жұмыстар арқылы біздің сабаққа деген қызығушылығымыз арта түсті. Оның дәлелі ретінде сыныптастарым Айдарханов Арман, Көшербаев Әділ, Сарсенбаева Жансая, Жанатұлы Бауыржан, Бекжаппар Тоғжан сынды достарымды ерекше атар едім. Олар постер, слайд қорғауда ойларын толық, жинақы жеткізуге тырысады. Осындай пікір қалыптасқаны топтық бағалаулар мен өз ойымызды еркін жеткізуді талап ете білген мұғалімдеріміздің арқасы дер едім.
Мектебіміздің оқушылары білікті ұстаздардың арқасында түрлі деңгейдегі жарыстар, интеллектуалдық марафондар, конкурстарда елеулі орындарға ие болып, топ жарып жүр. «Оқушы жастардың ең сенімді ұстазы, сыр жасырмай ашық айтатын адамы – мұғалім»,-деп Ғабит Мүсірепов бекер айтпаса керек. Ұстаздарыма шығармашылық табыс, отбасыларына амандық тілеймін!!!
Сатыбалдиева Балнұр  №34 негізгі орта мектептің 9 «Ә» сынып оқушысы

_____________________________________________

Менің ұлағатты ұстазым
Ұстаз – ұлағатты сөз. Менің ұстазымның аты – Жұмаділдә Сандуғаш Сләмбекқызы. Мен ұстазымды өте жақсы көремін. Сандуғаш апай менің екінші анамдай болып кетті. Маған ең алғаш қолыма қалам ұстатқан, әліппеден қырық екі әріпті танытқан ең алғашқы ұстазым. Сандуғаш мұғалім Көкпекті жалпы білім беретін орта мектепте бастауыш сыныбының мұғалімі болып жұмыс істейді. Маған мұғалім түзу жол сілтеп, көмегін әрқашанда аямайды. Менің алғашқы ұстазым өте білімді, тәжірибиелі, мейірімді адам. Біздің сыныпты қоғамдық жұмыстарға белсенді қатыстырады. Сабақтан соң бізді қосымша сабақтарға алып қалады. Сынып оқушыларының бірі өлең жазса, бірі ребус құрастырады. Мен өзім Абай атамыздың өлеңін жақсы көремін, бірнеше өлеңдерін жатқа білемін.
Мұғалімнің сабақ үйреткені өте қызықты. Маған әсіресе математика, қазақ тілі, әдебиеттік оқу пәндерінен сабақ бергені мені өте қызықтырады. Мен апайымды құрметтеймін. Менің алғашқы ұстазым әрқашанда жадымда мәңгі сақталмақ.
Ханат Аружан. Көкпекті ЖББОМ – нің 2 сынып оқушысы. Қарағанды облысы, Бұқар жырау ауданы, Көкпекті ауылы
_____________________________________________

Мой учитель
Самым важным явлением в школе, самым школьным предметом, самым живым примером ученика является сам учитель. Он – олицетворенный метод обучения, само воплощение принципа воспитания.
А.Ф. Дистервег.
Одиннадцать лет нашей жизни, начиная примерно с семилетнего возраста, мы отдаем школе. Каждый день, в течение четырех лет, мы встречаемся с одним учителем, а после, перейдя в пятый класс, знакомимся с десятком новых педагогов, которые будут учить нас оставшиеся семь лет.
В нашей школе много хороших учителей, но я напишу только об одном – Гирш Инне Леонидовне. Благодаря ей я полюбила русский язык и литературу. Сразу приходят на ум слова великого американского поэта и философа Р.У. Эмерсона о том, что «учитель – это человек, который может делать трудные вещи легкими». Это действительно так. Именно перейдя к ней после начальной школы, я начала более досконально изучать русский язык. С пятого класса я стала участвовать в олимпиадах и занимать места благодаря подготовке Инны Леонидовны. Самым огромным моим достижением явилась победа в международной олимпиаде, за которую до сих пор я очень признательна своей учительнице. Я считаю, что в изучении предмета немаловажную роль играет сам педагог: его знания, авторитет, индивидуальный подход к каждому из нас. Я полностью согласна с высказыванием великого русского историка О. Ключевского о том, что «чтобы быть хорошим преподавателем, нужно любить то, что преподаешь, и любить тех, кому преподаешь». Инна Леонидовна явилась полным соответствием этой глубокой мысли ученого: добрая и в то же время требовательная, она «преподносила» предмет так, чтобы всем нам было не скучно и понятно. И хотя раньше русский язык мне казался одним из самых сложных предметов, сейчас для меня практически не составит труда написать грамотное предложение или целый текст. Если у меня есть сомнения в правильности написанного, то я стараюсь вспомнить о том, что сказала бы на этот случай Инна Леонидовна, какое правило использовала бы. Очень часто это помогает не допустить возможных ошибок.
Постепенно мы все очень привязались к Инне Леонидовне, а она к нам. Печально, что она переехала в другую страну, но мы не перестаем общаться. Когда она приезжает, мы с одноклассниками навещаем ее и ведем долгие интересные беседы о произошедших за время ее отсутствия событиях, а также вспоминаем все, что случалось с нами под ее руководством…
Сейчас, оказавшись на пороге взрослой самостоятельной жизни, я оглядываюсь назад и понимаю: какую же колоссальную роль сыграл этот педагог в становлении моей личности! Я безмерно благодарна Вам, Инна Леонидовна, да и всем своим учителям за то, сколько труда и нервов, времени и сил было положено на то, чтобы мы выросли умными и образованными, сострадательными и справедливыми гражданами своей республики; чтобы мы, своими полученными знаниями и отношением к жизни, явились ярким отражением Вас….

Денисова Елена, ученица 11 класса, КГУ СОШ № 30

_____________________________________________

Сёстры из дома, которого – нет!
Я не ожидала, что на встречу у памятника Нуркена Абдирова  придет  огромное количество бывших воспитанников Компанейского детского дома. Со слезами на глазах мы вспоминали территорию детского дома, которого нет уже с 1998 года.
Жаль, что из воспитателей детского дома была только я одна. Увидев многих своих воспитанников, несказанно обрадовалась встрече. Они вспоминали и благодарили меня за то, что  в тяжёлой их судьбе была для них родителем, хотя и не родным, но который дал им возможность выжить.
Две сестры, воспитанницы  Компанейского детского дома им. Н.К. Крупской  - Наташа и Татьяна  Колягины многие годы воспитывались в этом детдоме, получается, по воле своих не радиевых родителей (которые с апреля 1975 года  были лишены родительских  прав), и стали называться  сложным и тяжёлым  словом  -  «дети-сироты».  По Закону каждая из них относится  к категории  детей без семьи, без близких.  
Они долго рассказывали, как пришлось им жить в Компанейском детском доме. Какие  сложные отношения во взаимопонимании с другими детьми у них были в первое время поступления в этот дом. Им просто приходилось - выживать: «Хорошо, что мы попали в сиротский дом, более старшими детьми, а не малышами. Мы часто видели, что когда вечером, у воспитателей заканчивалась работа и они уходили, то старосты обижали  маленьких ребят. Мы с сестрой спасали ребят от рукоприкладства, которые потом, повзрослев, благодарили нас... Мы могли постаять друг за друга, не обижали, не били никого, как это было у других. Но и нас, некоторые ребята защищали от нападок агрессивных детей».                      
За многие годы проживания  у девочек  появились друзья, родные воспитатели, которые смогли дать им многое для выживания без семьи. Тяжёлая судьба сестёр дала возможность выжить и стать им теми, кем они стали за годы проживания в стенах не родного дома.
Наташа Колягина  (12 января 1963 года рождения) много вспоминала о  судьбе сестры Татьяны (03 июня 1961 года рождения). Воспоминания были в основном о том, что именно их связывало вместе в стенах детского дома для детей-сирот, а связывала сплоченность - что бы выжить. С благодарностью вспоминает она о своём воспитателе Шеерман-Иванцовой Нине Ивановне.
Поступила в 1981 году  на ГПТУ-176... до сегодняшнего дня, много-много лет работает машинистом мостового крана  завода «Арселор-Миттал». «Знаете, у моих внуков, моих детей  никогда не будет такой страшной судьбы, как у меня. Всё сделаю, как надо для своей семьи. Пусть не будет такой беды ни у кого!»
Долгое  время  беседовали с Сахновской Татьяной Геннадьевной, председателем городского Совета и Профсоюза работников здравоохранения г. Темиртау. Старшая сестра Натальи, Татьяна -  вспоминала о своей судьбе и судьбе сестры с грустью. Говорила о том, как приходилось жить  в  Компанейске: «В 8 классе, я выбрала– учебу, и усилено занималась, всё это для того что бы отвлечься от мыслей о постоянном выживании в детском кругу. В результате меня отправляли на олимпиады по математики, физики и химии  Железнодорожного района города Караганды – и это было моей отдушиной. Очень мы любили шить, вязать для малышей детского дома, ну и для себя, конечно. Знаете, Татьяна Викторовна, в таком круговороте жизни в детском доме - я никогда не думала о том, кем буду работать после того как выйду из стен интерната, после перенесенных испытаний страшной судьбы молодой девочки, у которой нет ни матери, ни отца!»
Как показала жизнь в дальнейшем, ставка Татьяны на учебу, была очень верным вложением в ее будущее. Сейчас она имеет два высших образования . В 2011 году окончила Карагандинский Экономический Университет КазПотребсоюза по специальности «Правовое регулирование экономических вопросов», а в 1984 году окончила Карагандинский  Медицинский  Институт. С декабря 2004 года возглавляет Профсоюз работников здравоохранения. Врач терапевт 1 категории, смежный врач УЗИ диагностики.
«Имею двух дочерей и внука. Мой муж сейчас работает на заводе «Арселор-Миттал г. Темиртау». Каждый раз, вспоминая об ужасах детского дома, я знала точно - мои дети никогда не повторят моей страшной судьбы, я не допущу этого!»
Долго говорили, вспоминали о Компанейском детском доме, с надеждой предполагали, что при следующей встречи, сёстры увидятся со своими друзьями, которые помогли  им  тогда выжить - Подивиловой Татьяной, Сычинской Ниной, Хасановой Ольгой, Борисовой Раисой. Пусть встреча обязательно повторится!!!
Татьяна Цафт.
сестры
________________________________

Менің сынып жетекшім
Ұстаз ұлағатты сөз. Ұстаз біздің екінші анамыз. Менің ұстазым- Бралина Салтанат Әбенқызы. Мұғалімімізді жақсы көреміз. Айтқанын тыңдап, тәрбиесін алудамыз. Ұстазымыз бізге дауыс көтеріп сөйлеген емес. Бізге білім беріп қоймай, тәртіптілікті, ұқыптылықты үйретеді. Сынып сағаттарында достық, татулық, бірлік т.б. тақырыптарында әңгімелесіп, өз ойларымызды айтамыз. Келешекте үмітін ақтап, белгілі маман иесі болуға тырысамыз. Үнемі жақсылыққа, үлкендерді құрметтеуге үйретіп отырады. Жақсылығымызды асырып, жамандығымызды жасырады. «Ұстазы жақсының ұстамы жақсы» дегендей, ұстазымыз әрдайым өзінің бар білгенін бізге үйретіп, жақсылығымызды асырып, жамандығымызды жасырып жүреді. Сізге мол бақыт, ашық аспан тілеймін! Армандарыңыз орындалып, шәкірттеріңіз сіздерді қуанта берсін!
Кенжеқұл Нұрлыхан 8 «Б» сынып, №34 негізгі орта мектеп. Жетекшісі: Бралина Салтанат Әбеновна

________________________________

Ұстаз-парасатты жан
Ұстаздық ұлы құрмет. Себебі ұрпақтарды ұстаз тәрбиелейді. Болашақтың бсшысын да, данасын да, ғалымын да, егіншісін де ұстаз өсіреді. Бала бойына ата-анадан кейінгі ақыл, ой-сана адамгершілікті бойына беретін ұстаз. Әрбір оқушының өз жүрегіне жақын сүйікті ұстазы болады. Ол екінші мектептегі анамыз. Мысалға, менің сүйікті ұстазым –бастауыш сынып мұғалімі- Байкен Балқымбаевна. Ол кісі өте мейірімді, парасатты жан.
Ыбрахым Ыбрайхан 3 «а» сынып №34 НОМ

_____________________________________

Менің алғашқы ұстазым
Мен өмірімде тұңғыш рет мектеп табалдырығын аттаған қадамымды ешқашан ұмытпаймын. Өйткені, ол менің өмірімнің тұңғыш есігі. Неге десеңіз маған алғаш рет әліппе ұстатқызған ұстазымды ешқашан ұмытпаймын. Ол күн 2012 жылдың бірінші қыркүйегі. Менің қолыма алғаш қалам ұстатып, әліппені үйреткен-Байкен Балқымбаевна. Мен ол кісіні мәңгілік жадымда ұстаймын.
Абайқызы Жансая «3 А» сынып №34 НОМ
_____________________________________
Менің сүйікті де парасатты ұстазым
Менің сүйікті ұстазым-Байкен Балқымбаевна. Мен оны екінші анам деп білемін. Ұстаздар білімді, білікті болады. Біздің ақылды болғанымызды қалайды. Сондықтан бар білгендерін бізге түсіндірі береді. Ұстазым алғашқы қалам мен «Әліппені» үйреткен адам. Ұстаздың мақтанышы-оқушысының толық білім алуы. Мен ұстазарымды құрметтеймін!
Базарбаев Алпамыс 3 «А» сынып №34 НОМ

_____________________________________

Ең мейірімді адам!
Мен ұстаз деген сөзін естігенде көз алдыма әлемдегі мейірімді адам елестейді. Менің ұстазым менің екінші анам. Ұстаз әрбір адамға білім нәрін сусындатады. Әр адам өзінің алғашқы ұстазын жадынан шығармайды. Өйткені ең алғаш рет мектепке келген кезіңде кішкентай ғана балалар күлімдеп, қуанып, күн шуағы сияқты қарсы алған адамның бет жүзін ұмыту мүмкін емес. Адам баласының өзіне пір тұтатын ұстазы болады. Ұстазға еліктеп, оның бойындағы барлық жақсы қасиеттерін бала өзінің бойына сіңіп келеді. Мен де өз ұстазым сияқты шыншыл болғым келеді. Әрдайым сабағымды оқып, мұғалімімнің мақтағанын естігім келеді. Ұстазыма айтар алғысым шексіз! Үмітіңді ақтаймын!!!

_____________________________________

Ұстаз- ұлы тұлға

«Ұстаз» деген құрметті ат. Себебі, ұрпақтың отбасынан кейінгі тәрбиесі ұстаздың қолында. Болашақтың басшысын да, данасын да, ғалымын да, егіншіні де, кеншіні де ұстаз біліммен тәрбиелеп, өсіреді. Ананы қалай ардақтасақ, ұстазды да солай ардақтау керек.
Бала бойына ата- анадан кейінгі ақыл – ой, сана – сезімді,әдептілікті, ар – ұят, ұлттық сана – сезімді сіңіруші мұғалім.Олай болса ұстаз шәкіртінің бойына білім нұрын құйып, өмірге жол бастаушы. Әр оқушының жүрегіне жақын сүйікті ұстаздары болады.
Мектептегі бірінші анамыз – ұстаз. Менің сол ұстаздарымның бірі - қазақ тілі мен әдебиет пәнінің мұғалімі – Оспанова Айтжамал Сағынтайқызы. Ұстазым өз сабағында шеберлігімен, қарапайымдылығымен, адамгершілігімен бізді баурап алады. Менің осы ұстазыма ұқсағым келеді.
Көп оқушы ер жетіп мектептен кетер шағында осындай ұстаздарды қимай қаламыз. Өзімнің сыныптастарыма, достарыма ұстаздарды құрметтей білейік деп айтқым келеді. Ол- қоғам алдында, ұстаз алдында біздің парызымыз. Мағжан атамыз: «Өмірдегі ең қадірлі орын - ұстаздікі» деген екен.
Мен ұстаздарыма қажымас қайрат, отбасының амандығын, денсаулық тілеймін. Қоғамдағы барлық адам баласына «ұстаз» деген ұлағатты атты жоғары ұстайықшы демекпін.
№34 негізгі орта мектеп, 6 «Ә» сынып оқушысы, Жүнісов Рауан. Жетекшісі: Оспанова Айтжамал Сагинтаевна

_____________________________________

«Ұстазға тағзым»
Ұстаз болу - өз уақытын аямау,
өзгенің бақытын аялау. Ж.Ж.Руссо
Ұстаз!!! Ұлылық пен адамгершілік, парасаттылық пен мейірімділік қасиеттерін бойына жинаған ұлағатты тұлға. Ұстаз шәкіртінің болашағының іргетасын қалай отырып, оның мықты, берік әрі сәулетті болып жабдықталуына зор үлесін қосады. Қолымызға қалам мен кітапты ұстатып, білім мен қатар тәрбиені қоса ұштастыра отырып, өзінің бар білген білімі мен тоқығанын біздің бойымызға дарытады. Анамыз бізді дүниеге әкеліп, бағып қақса, ұстаз да екінші анамыздай бізді тәрбиелеп, «өмір» атты айдында кемеміз үнемі алға жүзе беруіне үлес қосатын тұлға.
«Мектептің жаны – мұғалім. Мұғалім қандай болса, мектеп сондай болмақшы»,- деп Ахмет Байтұрсынов айтқандай, біздің мектебіміздің аяулы да құрметті ұстаздары өздерінің білімділіктері мен біліктіліктері арқасында тек бізді ғана оқытып қоймай, білім ордасының көркеюіне белсенді түрде ат салысып жүр. Мектеп қабырғасында жүрген кезіңде шалалығыңды жасырып, балалалығымызды түсініп, еркелете білетін екінші анамыз. Менің ұстазым бар. Ол кісі бізге сынып жетекші болып алғаш рет 8-сыныпта келген болатын. Есімі-Мағауиянова Гүлдана Саятқызы. Мен 1-қыркүйек күні қолыма гүл алып, топ арасынан ұстазымды іздей бастадым, ол кісі көрінбеді. Сыныптастарымның бойларының ұзындығы сонша, артымызда жай ғана күлімсіреп тұрған мұғалімді көрдім. Сол кезде мен таң қалып қарап... Читать полностью ұстаздар күніне тарту (28,39kb)
Қарағанды қаласы, №34 негізгі орта мектеп, 9 «Ә» сынып оқушысы Абильдина Айгуль. Жетекшісі: Магауиянова Гульдана Саятовна

_____________________________________ 

Менің ұстазым
Ұстаз мен үшін ардақты есім. Ұстаз біздің екінші анамыз. Барлық ғалым да, шахтер де, президент те, инженер де осы ұстаздың тәлімімен алға қарай қадам басып, талай биіктерді бағындырған. Ең алғаш қолға қалам ұстатқызып, әліппені жаттатқызатын кім? Әрине, ұстаз. Ал сол мектеп қабырғасында жүрген кезінде шалалығыңды жасырып, балалалығыңды асыратын кім? Ол да ұстаз. Мен 2012 жылы ең алғаш мектеп табалдырығын аттап, бірінші сыныпқа имене басып келгенде, қолымнан ұстап партаға отырғызып, басымнан сипаған ең алғашқы ұстазым- Меруерт Абеновна Бралина. Менің ол кісіге деген алғысым шексіз. Себебі, оқушы білімінің бастапқы іргетасы қалай қаланса, кейінгі болашақ өміріндегі жолдары жарқын болады. Бізді білім нәрімен сусындатып, саналы тәрбиесін бойымызға сіңіру жолында аянбай еңбек етіп келе жатқан, мейірімді жан. Өйткені, ол кісінің біз үшін сіңірген еңбегі орасан зор. Біздің қуанған және мұңайған кезімізде жанымыздан табылып, анамыздай бізді аялаған, сыныптағы бар баланың тілін тауып, жаманын жасырып, жақсысын асыратын, өзінің табиғатына лайық сабырлы мінезімен баурап алатын қасиеті біз үшін үлгі-өнеге. Жарық дүниеге әкелген, өмір нәрін сепкен анамызға қалай қарыз болсам, қателігімізді түзеп, осынау жарқын өмірге жол сілтеп келе жатқан ұстазыма да сондай қарыздармын. Меруерт Абеновнаның маған сабақты түсіндіргені, сабақты қызықты етіп өткізгені қатты ұнайды Шынында да бүкіл жан-тәнін бала тәрбиесіне арнап, барлық баланы бес саусағындай көретін асыл жандарға жетер жан бар ма? Сондықтан да, осынау асыл жандардың еңбегін зая кетірмей, үмітін ақтау менің борышым. Қиын да қызықты еңбегіңізге тек қана сәттілік, биік белестер және ақылды, білімді шәкірттер тәрбиелей беріңіз деп тілегім келеді.
№34 негізгі орта мектебінің, 3 «Ә» сынып оқушысы Төкенова Ақбота. Жетекшісі: Меруерт Абеновна Бралина

_____________________________________

Менің ұстазым
Қоғам, халық өзінің үміті мол болашағын тапсыратын сенімді өкіл - ол біздің ұстазымыз. Біздің ұстазымыз сенімді ақтай отырып зерделі де зерек парасатты азаматтарды тәрбиелейді. Ғалым да, шахтерда түрлі маман иелері ұстаздардан тәрбие, білім алған. Ұстаз алдынан тәрбие алмайтын жан жоқ. Ұстаз білімнің көзі. Ұстаз біздің екінші анамыз болып саналады. Ұстаз қасиет ұлы дарыған адам. Ұстаз біздің білімімізді асырған, белсенді оқытқан. Ұстаз біздің білімімізді асырған, белсенді оқытқан. Ұстаз бізге жазуды, оқуды,сызуды үйретті. Мейірлі жүздері жадыраған, қателігімді жасырып, жақсылығынды асырған ұстаздарыма ризашылығымды білдіре отырып, өлең жолдарын арнағым келеді.
Ұстаз біздің күніміз,
Ұстаз біздің гүліміз,
Әр сабақты үйреткен,
Әр қылықты түзеткен,
Қымбат маған ұстазым.
№34 НОМ 5- "б"сынып оқушысы Колбаева Алуа. Мұғалімі: Кусенова Ж.С.

_____________________________________

Мой любимый учитель.
Я ученица 4 «В» класса КГУ СОШ №10 города Караганды. В нашей школе все учителя мастера своего дела. Но у каждого ученика есть свой, самый любимый, самый дорогой учитель, и для меня это Гаврилова Роза Ивановна.
Профессия учителя очень трудная и ответственная. В его руках будущее многих детей. Он как компас жизни помогает нам, направляет.
О своём учителе я могу рассказать много. Роза Ивановна добрая, справедливая, внимательная. Она всегда красиво одета, с уверенной походкой, с улыбкой на лице, с  открытым сердцем. Каждое утро она встречает нас у школьного порога. Вместе мы не только учимся, но и делаем поделки, участвуем в разных конкурсах, получаем награды и гордимся, что у нас все получается.
Я точно знаю, даже когда я вырасту, я буду помнить о своём замечательном учителе только добрыми словами.
Душою красивы и очень добры
Талантом сильны Вы и сердцем щедры.
Все Ваши идеи, мечты о прекрасном
Уроки, затеи, не будут напрасны!
Вы к детям дорогу сумели найти